Alkohol a neuroprzekaźniki
Rozwój choroby alkoholowej odbywa się pod wpływem genów (tzn. tego, co dziedziczymy) i środowiska (np. gdzie i jak żyjemy), a także na skutek wzajemnego oddziaływania między nimi. Precyzyjne określenie, które geny i czynniki środowiskowe są najbardziej za alkoholizm odpowiedzialne oraz jak współdziałają one w rozwoju uzależnienia jest bardzo złożonym zadaniem.
Wszystkie funkcje mózgu, w tym także procesy odpowiedzialne za uzależnienia opierają się na komunikacji między komórkami nerwowymi (tzn. neuronami), które komunikują się przez szczeliny zwane synapsami. Alkohol powoduje wiele fizycznych efektów (np. objawy zatrucia czy senności) i wpływa znacząco na komunikację między neuronami. Przedłużone lub powtarzające działanie alkoholu może spowodować takie zmiany w neuronach, które u osób wrażliwych prowadzą do rozwoju alkoholizmu. Przyzwyczajenie neuronów do obecności alkoholu leży także u podstaw takich zjawisk jak tolerancja na alkohol i bezustanny głód alkoholu i wpływa na późniejsze nawroty choroby.
Wiele z tego, co dowiedzieliśmy się w ostatnich latach o działaniu alkoholu na mózg oraz o genetycznych podstawach alkoholizmu, nie byłoby możliwe bez rozwoju najnowszych technologii, które dostępne są obecnie badaczom. A przecież im więcej wiemy o mechanizmach powstawania uzależnienia, tym bardziej prawdopodobne jest to, że możemy zaplanować skuteczne zapobieganie i leczenie alkoholizmu.